بايد باشد ؛ لذا از آن روزى كه نگارنده دست به تحقيق و تصحيح متون تاريخى دورهء صفوى زد « 1 » ، دريافت كه آن دسته از منابع تاريخى كه در روشنگرى پاره‌اى از سؤالات تقريبا بىجواب موجود در متون تاريخى مربوط به دربار شاهان صفوى مىتواند چاره‌ساز باشد ، بايد مجددا بتدريج تصحيح و چاپ و منتشر بشود . به‌همين جهت تصحيح مجدّد و تحشيهء كتاب گرانقدر اكبرنامه در برنامهء كار نگارنده قرار گرفت و به حمد اللّه بعد از دو سال تلاش بىوقفه اين مهمّ عملى شد . آثار همرديف اكبرنامه در اينجا بد نيست مشخصات بعضى از كتب تاريخى « 2 » كه در دوران حكومت سلاطين گوركانى در شبه قارهء هند به زبان فارسى نوشته شده و به چاپ رسيده است ، در اختيار علاقه‌مندان و محققان قرار بگيرد . آثار الصناديد : تأليف جواد الدوله عارف جنگ ( قرن سيزدهم ق ) در احوال شهر دهلى و تراجم علما و عرفا و مزارات معروف آن شهر . اين كتاب دوبار به چاپ سنگى رسيده : بار اوّل 1847 ، دهلى و بار دوم 1904 ، كانپور . طبقات اكبرى : تأليف خواجه نظام الدين احمد بن خواجه مقيم هروى ( در 1002 ق ) . اين كتاب تاريخ هندوستان است ، در سه مجلّد : از احوال امير ناصر الدين سبكتكين تا آخر سال سى و هشتم سلطنت اكبر شاه . در

--> ( 1 ) . از جملهء اين كتب يكى تاريخ امير محمود بن خواند مير است كه به نام ايران در روزگار شاه اسماعيل و شاه طهماسب توسط انتشارات موقوفات دكتر محمود افشار در 1370 چاپ و منتشر شده و ديگر كتاب روضة الصّفويّه تأليف ميرزا بيگ جنابدى است كه در دو جلد به زودى توسط نشر نو در اختيار علاقه‌مندان قرار خواهد گرفت . ( 2 ) . در خصوص تذكره‌هايى كه در هندوستان چاپ شده ر . ك : تاريخ تذكره‌هاى فارسى ، 2 ج ، تأليف احمد گلچين معانى .